บทที่ 20 เวลาของเรา (NC)

อิงดาวพยายามดิ้นรนสุดกำลัง แต่ร่างกายที่อ่อนล้าสะสมจากการพักผ่อนน้อยและอาการป่วยเมื่อเช้าทำให้เธอสู้แรงเขาไม่ได้เลย นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยแข็งกร้าวและเย็นชา บัดนี้กลับวูบไหวและเต็มไปด้วยความสับสน เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอราวกับกำลังค้นหาที่พึ่งพิงสุดท้าย

เข็มทิศกดจูบลงบนริมฝีปากอิงดาวอย่างเว้าว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ